Tajikistan

Tijdens mijn vele reizen heb ik veel, heel veel fantastische, bijzondere, lieve en interessante mensen ontmoet. Met regelmaat werd ik uitgenodigd voor thee en lunch of werd er een bedje voor me uitgerold. Dat heeft een gigantische indruk op me gemaakt en zonder al deze mooie mensen was mijn reis lang zo bijzonder niet geweest.  

Dat die indruk ook wederzijds is heeft me eveneens erg geraakt en vaak verbaasd. En zo kan het volgende gebeuren. Gerrit Heij  fietst 9 jaar na dato over een ongeveer zelfde route door Tajikistan en schrijft het volgende in zijn blog:

“Na een paar kilometer kom ik in het plaatsje Wer, op de kaart staat een restaurant aangegeven, ik kan het nergens vinden, dus even vragen. Een oude baas antwoord of ik thee (Tsai) wil, ja graag. Achter hem aan door een paar landjes, bij het huis wordt ik getrakteerd op een compleet ontbijt. Hij vraagt Akuda ? Dat is een vraag die wordt elke dag tientallen keren gesteld, namelijk waar kom je vandaan? Gallandia (Nederland). Vervolgens vraagt hij of ik Bernadette ken. En ja hoor ik ken maar één Bernadette en dat is de wereldfietster Bernadette Speet, even later komt hij met een foto die zij 9 jaar geleden, daar heeft achtergelaten! “

 

Photocredit Gerrit Heij. De man houdt mijn familiefoto vast die ik hem in 2007 heb gegeven.

 

Hoe mooi is dit!

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *