Fietsen in Iran

Fietsen in Iran
Fietsroute Iran, fietsen langs de Zijderoute

Indrukwekkend en avontuurlijk!

Iran, het vroegere Perzië,  heeft een fascinerende geschiedenis die duizenden jaren teruggaat. Verschillende vertakkingen van de Zijderoute liepen er dwars doorheen en dat heeft zijn sporen nagelaten in bazaars en karavanserais,  kleurrijke mozaïeken in moskeeën en paleizen, oude watersystemen en historische bouwwerken en nederzettingen zoals Persepolis, Bam en Bisotun. Oude steden zoals Isfahan, Shiraz en Yazd zijn beroemd om hun historie, elk met een eigen schoonheid. Maar ook de vele authentieke dorpen en dorpjes met de lemen huizen doen je soms eeuwen terug wanen.
Landschappelijk is Iran zeer gevarieerd, van woestijnen tot bergen, van zand tot sneeuw, van hitte en droogte tot het subtropische klimaat aan de Kaspische zee . In het voorjaar is er veel groen en stormen de watervallen naar beneden. In de zomer is het knoertheet en kurkdroog en is fietsen af te raden. In het najaar is het droog maar zelfs de grootste waterval in Iran is daartegen bestand. Zowel in voor- als najaar kan er soms een buitje vallen. De winters zijn ijzig koud met veel sneeuw. Gelukkig zijn hotels tijdens koude nachten goed verwarmd.

In 2007 fietste ik voor de eerste keer Iran binnen, aan de start van mijn twee jaar durende fietsreis. Vanuit Turkije, via Tabriz, Tehran naar Isfahan, Shiraz, Yazd, Mashad en de grens over naar Turkmenistan. Twee maanden barstensvol bijzondere en indrukwekkende ervaringen!
Bijna negen jaar later ben ik er weer terug. Veel veranderd, makkelijker contact maken, weerzien en meer zien, nieuwe streken ontdekken…. Deze keer ben ik er om specifieke fietsroutes uit te zetten. En dit is het prachtige resultaat, al zeg ik het zelf…

Er zijn 2 routes die elk in een apart boek worden beschreven.

1. Bergen en Bazaars. 

Deze route gaat van Tabriz naar Isfahan en is vooral een sportieve uitdaging door de bergen.
Behalve in de loop door het Alborzgebergte (naar keuze) zijn de wegen niet al te steil en er zijn ook veel vlakke wegen te fietsen. De meeste plaatsen waar je door komt en verblijft hebben mooie monumenten en musea  en vooral ook prachtige oude bazaars, wel of niet gerenoveerd. Bijzonder zijn de grootste watergrotten ter wereld en de grootste waterval van Iran.

2.  Fietsen langs de Zijderoute.

Deze route begint en eindigt in Isfahan en loopt grofweg langs de steden Isfahan, Shiraz en Yazd, elk met heel specifieke kenmerken. Het grote plein met de prachtige moskeeën in Isfahan, het Valkir district in Shiraz waar je kunt overnachten in een gerenoveerd koopmanshuis en Yazd met de oude wijk van lemen huizen, de badgirs en stiltetorens. Vanuit Isfahan ga je eerst met de bus naar Shiraz om de grote drukke weg te vermijden en vervolgens fiets je tussen deze steden afwisselend door valleien, woestijn en zo nu en dan door de bergen en via prachtige kleine oude stadjes. Ook Persepolis ligt op deze route.

Kashan
Beide routes bevatten een bijzondere loop naar het stadje Kashan, beroemd vanwege de historische koopmanshuizen maar ooit was het een nederzetting van een van de eerste beschavingen. Resten hiervan zijn terug te vinden in de omgeving. Minder bekend is de ondergrondse stad, maar zeker een bezoek waard! De route gaat door een stukje woestijn waar je kunt slapen in een safari tent en naar een traditioneel bergdorpje.

De fietsroutegids bevat een gedetailleerde routebeschrijving die je met of zonder meegeleverde GPS tracks kunt fietsen. Elke etappe is in een apart hoofdstuk beschreven met een hoogteprofiel, een overzichtskaartje, de route en bijbehorende praktische informatie zoals hotels en restaurantjes. Met deze informatie als houvast bepaal je zelf het tempo, waar je slaapt en eet.
Daarnaast bevat het een uitgebreid ABC met allerhande weetjes en noodzakelijke informatie en een handig klein taalgidsje speciaal voor fietsers.

Prijs per boek 95 euro inclusief gpx.  Alleen bij Escaper Travels! 

Op dit moment wordt gewerkt aan weer een verbeterde editie die eind januari 2018 leverbaar zal zijn.

Is Iran gevaarlijk om te fietsen?
Nee!
Iran is niet een echt fietsland met fietspaden zoals wij in Nederland gewend zijn. Het is een auto land waar op de weg het recht van de sterkste geldt.  Maar ook onder Iraniërs wordt het fietsen steeds populairder en de auto’s moeten dus ook steeds meer rekening houden met de niet-gemotoriseerde tweewielers. Van overheidswege wordt fietsen zelfs gestimuleerd.
Veel drukke wegen hebben trouwens een goede vluchtstrook. Voor de routes heb ik waar mogelijk rustige wegen uitgezocht – deels is het zelfs echt stil – maar dat is niet altijd mogelijk. Tenslotte wil je ook regelmatig kunnen overnachten in een hotel. Het verkeer is dus wel degelijk om rekening mee te houden maar als je je houdt aan een aantal gebruiken kun je goed de drukste kruisingen oversteken. Veiligheid is echter nooit en nergens 100% gegarandeerd. Criminaliteit in Iran is erg laag en hoewel de omringende landen politiek erg onrustig zijn, is het in Iran juist opvallend rustig. Zoals overal elders moet je ook hier natuurlijk altijd oppassen, je spullen niet laten slingeren en zeker oppassen in de steden.

Zijn de routes zwaar om te fietsen?
Het is zeer aan te bevelen om in goede conditie aan de start te staan. De bergen kunnen een behoorlijke uitdaging zijn en als de wind tegenzit is het hard werken. De omgeving en het avontuur maken natuurlijk alles goed. Niet alle etappes gaan door de bergen, zo zijn er ook vlakke etappes die soms door open woestijngebied lopen. Mocht het te zwaar worden dan is er altijd de mogelijkheid om te liften, een normaal verschijnsel in Iran. Of je pakt de bus.
Op beide routes ben je een aantal keren aangewezen op de gastvrijheid van de bevolking om te overnachten. In de gids vind je hiervoor aanwijzingen hoe je dat kunt aanpakken. Als gast krijg je natuurlijk de volle aandacht en wijk je af van je normale ritme. Een overnachting bij de mensen thuis is echt een verrijking van je fietstocht maar kan ook vermoeiend zijn. Je kan natuurlijk een tentje meenemen maar campings kent Iran niet en je bagage is dan ook zwaarder. Iraniërs zijn overigens dol op kamperen in hun popup tentjes en zetten die werkelijk overal neer.
Tot slot, een aantal keer is het onvermijdelijk om over een drukkere weg te moeten fietsen, de routes zijn erop gericht om zoveel mogelijk langs hotels te fietsen, een tent is dan ook niet noodzakelijk. Maar fietsen langs een drukke weg over een smalle vluchtstrook of geen vluchtstrook vergt fietservaring en zelfvertrouwen. Fietsen in Iran is niet voor beginners.

Is het ok om er solo te fietsen? Ja!
Voor de 2e keer heb ik er als vrouw solo gefietst. Dat is niet alleen heel goed te doen maar ook extra leuk want zo leer je ook de vrouwenwereld kennen. Je krijgt wel een heleboel extra aandacht en daar moet je tegen kunnen en goed mee omgaan. Het is dan ook belangrijk om solo fietservaring te hebben. Iran is een heel andere cultuur met heel andere normen en waarden dan wij die doorgaans kennen. Vaak is dat bijzonder leuk voor ons maar niet altijd, dan moet je je schikken in een andere rol. Dat hoort natuurlijk ook bij de verkenning van een ander land.
Halverwege 2016 heeft de regering opnieuw een fatwa uitgevaardigd dat vrouwen niet meer mogen fietsen. Dat gebeurt wel vaker. Vervolgens gingen uit protest veel Iraanse vrouwen  massaal fietsend de straat op. Fietsen is voor hen nog steeds niet officieel toegestaan maar wordt wel weer gedoogd. De meeste vrouwen durven echter niet op de fiets mede door de sociale druk. Voor de buitenlandse vrouw is er echter geen probleem. Je zal er vaak om worden geprezen maar er zijn er ook – vooral mannen –  die het afkeuren. Voor een Westerse vrouw is het soms moeilijk in een ondergeschikte rol te functioneren maar daarbinnen is toch veel mogelijk. Niettemin is het aan te raden op je hoede te blijven, de etappe te blijven volgen en je te realiseren dat je kwetsbaar bent, als mens, als vrouw, als fietser.

Gastvrijheid
Wat Iran vooral zo bijzonder maakt is de bevolking. Hun gastvrijheid en vrijgevigheid  zijn legendarisch! Al fietsende krijg je meloenen aangeboden, grote trossen druiven, appelen, van alles wat op dat moment het seizoensfruit is. Of een uitnodiging tot komen eten of een overnachting die soms heel goed kan uitkomen. Zeker in geval van het laatste is het aanbevolen om iets leuks of lekkers bij je te hebben.

Dit alles en nog veel  meer maakt Iran bijzonder interessant en spannend voor een avontuurlijke fietstocht.

 Inmiddels hebben meerdere fietsers de route naar tevredenheid gefietst!

Hier het blog van Mees en Jenny

A note from Iran. Ze moesten even wennen aan het nieuwe concept…

 

photocredit Marcel en Marianne, de eerste fietsreizigers.